J’y suis jamais allé

Quitando la fotografía a mí la película de Amelie no me gustó especialmente, motivo por el que alguna gente me calificó de insensible, pero sí me gusta su Banda Sonora, especialmente el primero y más cortito de sus temas instrumentales, es una maravilla :

El título se traduce como: Nunca estuve allí.

AineVran Chama

    Boas tardes blogueir@s , amig@s tod@s.escríbovos hoxe para comentarvos unhas cantas cousas, que , como veredes, son de vital importancia para todos nós:

En primeiro lugar indicarvos que, neste preciso instante,cando vos iba a explicar que as palabras que levan @ aí arriba non son links, senón que decidín poñer ese símbolo  para ser políticamente correcto, descubro que se as seleccionas e lle dás ao sexto botón empezando pola dereita póñense en cor negra, e non azul como estaban nun primeiro momento;este descubrimento fai innecesaria a longa explicación que tiña preparada, polo que paso a outro tema.

OUTRO TEMA:(esta é a  razón primixenia do meu post)  hoxe chamoume Isaac, o da billarda, para avisarme de que este domingo´son os playoffs da liga nacional de billarda en Compostela, nun pabellón de Conxo.Díxome que van a poñer un autobús dende A Coruña, e que se fai falla poden facer unha parada preto de Cerceda.A final durará dende as 11-12 da mañá aproximadamente ata o final da tarde.Se alguén se quere poñer en contacto con el que me chame e doulle o número.Xa vos digo que eu non podo ir, pero pode estar ben pasarse por alí.

Por outro lado, atendendo ao requerimento de Moncho, voume presentar para que este bo amigo meu procedente de Bos Aires, pero cuxas raíces chegan ata Carballás e mesmo ata a lonxana Astande, poida coñecer a identidade de quen escribe;boas Moncho, querido amigo, son AineVran.

Ademáis, e por último, inicio con este post unha serie adicada ás frases do cine que máis me impactaron ou que por algunha outra razón sempre recordarei.Intentarei que esta serie teña unha periodicidade non maior ca dos mundiais de fútbol.A primeira das frases que vos achego sae dese filme protagonizado por Johnnie Deep no que interpretaba a un ser creado por un científico tolo e que por mans tiña tixeiras.A frase que tanto me gosta díxoa esa señora que vendía cosméticos polas portas e que foi a descubridora de Eduardo.A frase é:”Avón llama“.Xa sei que esto é unha tremenda tontería, pero é unha tontería real, polo que é moi posible que eu, AineVran, deba recoñecer que non son moi listo, ou incluso que me falte un cuarto de hora.Sexa como for, estoulle moi agradecido a actriz de dobraxe desta película pola marabillosa musicalidade que lle dá a ese simplísimo texto.

Ben, despois desto despídome un pouco avergoñado por facervos perder o tempo…; pero seguro que perder un pouquiño tamén é moi necesario, polo que penso que me deberades estar agradecidos.

                                                                                                                         SAÚDE

Para Sam

Sam, este post va dedicado a ti como una pequeña aportación a la misión de que abras tu corazón a los animalillos y a los niños ( para ti, todos animales, ya lo sé )

Esta peli hay que verla y punto, y al que no le guste que se vaya planteando sino será de piedra-granito…Es una poesía, una sinfonía. Te hace llorar desde el estómago y te ilumina la cara de felicidad …Quiero ser Mei y encontrarme con Totoro.