Somentes quero agradecer a Pablo os bombóns enviados, xa foron recibidos e degustados (menos o Roi, que non obtivo autorización pediátrica para inxerir tales manxares)
Agradécese moitísimo o detalle. Unha aperta moi forte!
bombóns recibidos!
Publicado por sonxosemaria on Xullo 6, 2009
Publicado en Varios | Deixa un comentario »
…después de M.J.
Publicado por aeiraderebeca on Xuño 26, 2009
De esas cosas que te lleva un rato asimilar…adiós a la sombra blanca de Michael Jackson que a pesar de todo… siempre será Michael Jackson.
Publicado en Varios | Deixa un comentario »
Los espermatozoides no se aburren
Publicado por samufon on Xuño 19, 2009
Alguna vez vosotros habeis estudiado el sistema reproductor, quizás s,i tal vez sólo conocereis del tema por lo que aprendisteis en la calle, pero seguro que nunca, jamás de los jamases, incluso los que estudiasteis la carrera de medicina os han enseñado esto.
Con una super cámara han capturado la vida y reacción de los espermatozoides mientras no tienen que salir a trabajar, el resultado es impresionante, no os lo vais a creer pero la cosa es así.
( Enlace a youtube “THE VOCAPEOPLE”)
Publicado en Humor, Varios, musiqueo | Etiquetado: sam | 1 Comentario »
No estómago e na boca das baleas viñan mancheas de camaróns…
Publicado por aeiraderebeca on Xuño 18, 2009
Esta semana ando lacazaneando na rede…lendo cousas que nunca teño tempo de ler, e atopei esto,; estou pensando en que non sería mala idea facer unha serie de fotos sobre os vellos edificios da nosa industria mariñeira.

Todo empezou, explican Pedro e Julio facendo de guías, cunha compañía de capital noruego, que foi a primeira en operar alí. Fíxoo, en efecto, entre 1924 y 1927, según conta no seu libro A caza das baleas en augas ibéricas Héctor Quiroga . Julio enseña no lugar un vello marco de pedra cas siglas da empresa gravadas. Aquela empresa tiña tamén socios españois e ingleses, pero é posible que xa a utilizaran antes de 1924 os noruegos, que deixaron alí unha serie de edificios de pedra e instalacións portuarias das que aínda quedan restos.
O cambio a IBSA
Pero aqueles anos quedan lonxe. Pedro e Julio son da segunda experiencia empresarial, a máis longa.
Despois de varios anos sen actividade, un grupo de armadores coruñeses volveron a abrir Caneliñas cunha nova empresa, Industrias Baleeiras Sociedade Anónima, a IBSA.
O primeiro cetáceo foi despedazado e vendido nas renovadas instalacións en 1952. Dous anos despois Pedro Ares entraba a traballar alí como electricista, pero tamén botando unha man cos animais cuando facía falla. Julio Arias entraría na fábrica en 1960 para levar a contabilidade e acabaría sendo xefe de produción. A vida como traballadores da IBSA, contan, non era mala. «Sacábase un soldo estupendo, con cada balea os traballadores podía saír con mil duros no peto», conta Arias. E o traballo, ademáis, facíase rápido.
Cando chegaba un barco -ao primeiro houbo dous, o Caneliñas e o Temerario – avisabase os empleados se nese momento non se encontraban en horario de traballo. Os buques chegaban cos animais pegados aos seus costados e non tiñan moito tempo, desde a captura, para volver a porto, porque ás 15 horas a carne empezaba a estropearse.
Nunhas tres horas o animal de 18 metros e varias toneladas de peso quedaba troceado e listo para su venda. Traballaban en eso 18 home e 14 ou 15 mulleres. Eran veciños do Pindo, O Ézaro, Gures.
Pero non só os dous barcos da IBSA chegaban a ese porto. Outro que o facía de vez en cando era o Azor , o iate de Franco, desde o que o dictador cazaba cachalotes que despois se despedazaban en Caneliñas. Tamén pasou por alí varias veces outro gran aficionado á pesca, Santiago Bernabeu, a quen os dous recordan con cariño.
Hasta 200 baleas ao ano pasaban por alí, contan Julio e Pedro mentras explican, sobre o lugar, cómo funcionaba a rampa e cómo se levaban tirados por un cable, os exemplares á nave de despiece. Unha pequena caseta no punto máis alonxado da baleeira era, explica Julio Arias, o polvorín. Alí gardábase a munición -importada de Alemania nos anos 30- coa que se disparaban os arpóns desde o cañón de proa dos barcos. Cada arpón pesaba 70 quilos.
Din que non foron os pescadores os que mermaron o número de baleas no Atlántico. Según Arias, os animais foron sistemáticamente aniquilados durante a Segunda Guerra Mundial polo seu parecido cos submarinos. Antes de cerciorarse do que eran, por se acaso, pegábanlles un cañonazo.
Nos 70 xa había cupos para a caza, moitos controis e novos clientes. Se antes houbo en Gures veciños noruegos, por entonces chegaron xaponeses. Eles foron os últimos clientes. Foi entonces cando se fixo a última reforma das instalacións. Hoxe pouco queda delas. Algunhas barbas poden verse aínda pola zona. Os primeiros edificios teñen as cubertas afundidas e parte dos últimos que se levantaron padecen tamén os rigores do tempo.
Sen pegadas do pasado
As miles de baleas que por alí pasaron foron un medio de vida para moitos veciños, pero nada queda en Cee que recorde aqueles tempos. No hai un museo con restos de ósos ni de ningún outro elemento. Só conserva fotos quen as fixo. E os recordos.
Tanto a Pedro como a Julio gustáballes moito a carne de balea. Curiosamente, din, non sabía a peixe, senón a cucho. Se a un lla sirven rebozada, din, non se pode distinguir do cuadrúpedo.
Pero son só recordos. En 1986 a fábrica pasou a mellor vida e non quedou outra que comer cucho. Xa no volviu a haber intentos de abrir aquelo nin de reconvertilo noutra industria. As vellas naves, sen mantemento algún, acabarán caendo.
Tal vez o futuro pase por esos plans de urbanización que soan desde fai anos. Eso sí, avisa Julio Arias, que se preparen os inquilinos porque o vento, cando zoa, é dos duros en Caneliñas.
En 1986 cerrou en Cee a baleeira de Gures tras cerca de 60 anos de actividade e de daren traballo a centos de veciños cos miles de cetáceos capturados.
Autor:
Eduardo Eiroa
Data de publicación:
1/3/2009
Publicado en Varios | Deixa un comentario »
Revolución civil digital en Irán
Publicado por aeiraderebeca on Xuño 17, 2009
El año pasado el mundo fue testigo de lo que fue la primera guerra a gran escala librada entre dos naciones sin bombas ni soldados en el campo de batalla, sino que de manera virtual por Internet (entre Rusia y Georgia), y ahora, en estos precisos momentos, se está librando la primera revolución civil digital de la historia de la humanidad, y está ocurriendo en la nación de Irán. Ler o resto de esta entrada »
Publicado en Varios | Deixa un comentario »
¿Deixar de fumar?
Publicado por samufon on Xuño 13, 2009
-Vouno deixar.
-¡¡¡Si si!!!, xa escoitara iso antes.
- Non, desta vez e verdade, mira, xa non merco tabaco en paquete, agora merco picadura, e menos malo, ou iso din, e como da mais choio liar os cigarros fumo menos, e así pouco a pouco…
-Non sei eu, en canto lle collades o tranquillo a iso de liar xa fumades igual ou mais que antes.
-Non o, ademais coma e mais barato…
¿Soavos esta conversa ou algunha parecida?, pois posiblemente agora teñades razón os que optárades por deixar de fumar co tabaco de liar, porque agora “o noso queridísimo e estimado goberno, mirando polo ben e a saude dos seus cidadáns, tomou a decisión de facilitar que estes cidadáns que fuman picadura o teñan mais facil para deixalo subindo os impostos de dito tabaco”
Como di este artículo que enlazo, ou así o entendín eu, esta decisión a quen vai afectar mais son as clases de persoas con menos recursos, que se pasaron a este tipo de tabaco precisamente na sua maioría por cuestións económicas, e a quen vai irlle ben vai ser os estanqueiros.
Non sei eu, pero na miña ignorancia respecto o tema en cuestión (todos sabedes que non fumo, e que estou en contra do consumo de tabaco), penso que se a idea e para que a xente deixe de fumar ten que facerse por outros medios, porque se o que se lles ocurre e subir os impostos, os que teñan menos pagarán mais, e isto paréceme mais unha idea recaudatoria que preventiva, e que polo visto os cidadáns cada vez lles preocupan menos ó governo de turno, sexa “dunha especie animal ou doutra”, e interesalles mais dar mais cartos os ricos sacandollo ós pobres que axudar e facilitar a vida os que teñen menos recursos.
Publicado en Noticias, Varios | Etiquetado: crisis, impuestos, picadura de tabaco, protesta | 1 Comentario »
¿Quién quería concursos?
Publicado por samufon on Xuño 7, 2009
Este enlace es de una página que recoge un montón de lugares que organizan concursos de todo tipo. Yo por mi parte empezaré a participar en algunos de relatos para divertirme un poco, pero yo se de una “señora” que ahora va a tener que comprar un bote de galletas muy grande, porque todo el dinero que pueda ganar en ellos le va a dar para una cámara de fotos mejor que la de 200€.
Ya saveis todos, no teneis escusa, os interese lo que os interese podeis participar en el que mas os plazca, teneis de todo tipo, así que si no lo haceis es porque no os da la gana.
Publicado en Varios | Etiquetado: concursos | 2 Comentarios »
Tan contenta!
Publicado por aeiraderebeca on Xuño 4, 2009
Quérovos anunciar a todos que fun premiada co 3º premio de fotografía ambiental de Cerceda…eu quería o primeiro pero…esto non é máis que o principio!! En canto poida subo a humilde foto para que a vexades.
Publicado en Fotografía, Noticias, Rebeca | Etiquetado: fotografía ambiental, premios | 3 Comentarios »
Nos van a joder
Publicado por aeiraderebeca on Xuño 1, 2009
Nos van a joder.
Y, lo peor de todo, es que les vamos a dejar que lo hagan.
Nos mesamos los cabellos al oír hablar del canon que cargan en CDs y fotocopiadoras, cuando ese es el menor de nuestros problemas. El canon es un símbolo identificable y, además, nos duele porque sentimos que ataca a nuestros bolsillos, pero la amenaza es mayor, más insidiosa, y atenta directamente contra nuestras mentes. Ler o resto de esta entrada »
Publicado en Varios | 2 Comentarios »
10 normas básicas para no hacer las cosas
Publicado por samufon on Maio 31, 2009
Le he preguntado a un amigo.
- ¿Cómo eres capaz de decir que vas a hacer tantas cosas y al final no haces ninguna?
Ni corto ni perezoso me ha respondido.
- Me guío por una tabla de diez normas sencillas, si veo que lo que me propuse a hacer no cumple con alguna de las diez, es que no merece la pena hacerse y no la hago.
- ¿ Cuáles son esas normas?, quizás me son útiles a mi también, ya sabes lo que me cuesta decir que no.
- No te preocupes que rápidamente te las escribo en esta servilleta, ya verás que útiles son.
Agarró un bolígrafo, una servilleta, escribió, la dobló y me la entregó.
- No las leas hasta llegar a casa, ahora charlemos de otras cosas mas importantes.
Al llegar a casa, con la curiosidad que me acostumbra, desdoblé la servilleta y lei el siguiente contenido.
- Normas básicas para saber si algo merece la pena hacerse:
1ª-
¡¡¡ gracias por tu interes !!!
Supongo que el escribirme las reglas no entraba en las condiciones mismas de la lista, o que simplemente me ha tomado el pelo, creo que nunca lo sabré.
Publicado en Humor, Samuel, Varios | Etiquetado: sam, vivencias | Deixa un comentario »